Habang naririnig ko ang paglayo ng mga yapak nina Marco at Camille paakyat sa kanilang mamahaling sasakyan, nanginginig ang aking mga daliri sa pagpindot ng speed dial sa aking lumang keypad phone. Isang numero lamang ang tinawagan ko—ang numerong ibinigay sa akin ni Atty. Veronica Reyes, ang tanging abogadong pinagkakatiwalaan ni Don Fernando.

“Hello, Atty. Reyes,” nanginginig kong bulong nang sumagot ang kabilang linya. “Nasa bodega na naman nila ako. Si Marco at Camille… papunta na sila sa St. Luke’s para sa induced labor. Kailangan na nating kumilos.”

“Huwag kang matakot, Elena,” kalmadong tugon ng abogada sa kabilang linya. “Nakaantabay na kami rito sa Forbes Park kasama ang mga elemento ng National Bureau of Investigation (NBI) at mga social worker mula sa DSWD. Alam namin ang bawat hakbang nila.”

Kasabay ng pagbaba ng tawag ay ang pag-alala ko sa mga huling araw bago pumanaw si Don Fernando. Linggo bago siya mamatay sa sakit sa puso, lihim niya akong tinawag sa kanyang silid. Doon niya ibinunyag sa akin ang tunay na mukha ng kasakiman ni Marco. Nalaman ng matanda na si Marco ay may ibang pamilya at malapit nang itapon ang aming pagsasama para lamang sa mana. Dahil dito, nagpasya si Don Fernando na baguhin ang kanyang huling huling hula.

Kinuha ko ang maliit na silver flash drive at ang kopya ng orihinal na testamento na nakatago sa aking jacket. Ayon sa tunay na huling habilin ni Don Fernando, ang 50 bilyong piso ay hindi mapupunta sa “unang apo sa tuhod na maipapanganak,” kundi sa apong magpapatunay ng tapat na pagmamahal sa pamilya at walang bahid ng panlilinlang. Ang sinumang gumawa ng karahasan, pagtataksil, o pagkakait sa karapatan ng legal na asawa ay awtomatikong tanggal sa mana at makakasuhan ng kriminal.

Ipinasa ko ang kopya ng mga dokumentong ito kay Atty. Reyes noon pa man, pati na ang mga ebidensya ng mga iligal na transaksyon ni Marco sa kumpanya. Ngunit ang pagkulong niya sa akin ngayong gabi ang magiging huling pako sa kanyang ataol.

Hindi nagtagal, narinig ko ang malalakas na yabag at sirena ng sasakyan sa labas ng aming bahay sa Forbes Park. Napapikit ako sa labis na pasasalamat habang dumarating ang saklolo.