Bahagi 3

Kinabukasan alas-singko pa lang ng umaga, nasa biyahe na ako papuntang PCSO main office sa Mandaluyong. Nakasuot ako ng cap, face mask, at dala ang original ticket na nakalagay sa maliit na plastic envelope. Hindi ako halos nakatulog kagabi kakaisip kung paano ko hahawakan ang perang hindi ko kailanman na-imagine na mapapasakin.

Pagdating sa verification area, pinapasok ako sa isang pribadong cubicle. Isang bank employee at isang PCSO officer ang humarap sa akin. Sinuri nila ang ticket sa ilalim ng UV light, chineck ang serial number, at tinawagan ang outlet sa Muñoz para i-confirm ang oras ng pag-print. Lahat tugma. Nang sabihin nilang valid at ako nga ang sole winner, hindi ako napasigaw. Tahimik lang akong napaluha habang hawak ang upuan.

Pinaliwanag nila na may 20% final tax, kaya nasa ₱384 milyon ang net na papasok sa bank account ko. Tinanong nila kung gusto kong magpa-public photo, sabi ko hindi. Gusto kong manatiling anonymous. Pinapirma nila ako ng affidavit, at sinabing within three banking days papasok ang tseke sa account na binigay ko, isang bagong account na binuksan ko lang sa BGC branch.

Paglabas ko, hindi ako dumiretso sa apartment. Dumaan ako sa mall at bumili ng bagong SIM, tapos umupo sa food court at pinatay ang luma kong phone. Alam kong hindi magtatagal at kakalat ang balita sa Muñoz na may nanalo, pero hangga’t maaari ayoko munang ipaalam kahit kanino.

Tanghali, binuksan ko ulit ang lumang phone at bumaha ang messages. Si Jenny, nagtatanong kung okay lang ako. Si Ma’am Lina sa HR, sinasabing pinapa-hold pa rin ni Miguel ang clearance ko dahil sa “unreturned company property” daw. At isang unknown number, si Miguel, gamit ang Viber ng kaibigan niya.

“Angela, kailangan natin mag-usap. May meeting tayo bukas sa conference room tungkol sa Alabang project. Kailangan ka ng client. Pwede bang dumaan ka?”

Alam kong palusot lang iyon. Yung client na iyon, ako ang kausap simula umpisa. Si Mrs. Tan, may-ari ng development firm, ako ang tinatawagan directly, hindi si Miguel. Pero pumunta ako kinabukasan, hindi dahil sa kanya, kundi para kunin ang dapat ay akin.

Pagpasok ko sa conference room ng Prime Horizons, nandoon si Mrs. Tan, si Ma’am Lina, si Miguel, at si Bianca na nakaupo sa dati kong upuan. Ngumiti si Mrs. Tan nang makita ako. “Angela, buti dumating ka. Akala ko wala ka na. Sabi ni Miguel ikaw ang nag-initiate na umalis.”

Doon ko narinig mismo kung paano niya binaliktad ang kwento. Hindi ako nagtaas ng boses. Inilabas ko ang laptop ko at pinakita ang email thread simula January hanggang April. Lahat ng proposal, lahat ng costing, lahat ng revision ng Alabang project, ako ang gumawa at nakapangalan. May time stamp, may signature ko.

“Ma’am Lina, ito po ang turnover file ko. Nasa shared drive na lahat simula pa last week. Wala po akong kulang.” Sabi ko nang kalmado.

Namula si Bianca at sinubukang sumingit. “Pero yung ibang files, hindi ko ma-open, baka naka-private.”

Tumingin ako sa kanya. “Naka-company email yung access. Kung hindi mo ma-open, it means hindi ka pa binigyan ng access ni Miguel. Hindi ibig sabihin hindi ko tinurnover.”

Tahimik ang buong kwarto. Si Miguel, halatang naiipit. Sinabi niyang, “Angela, hindi mo kailangang gawing personal. Trabaho lang ito.”

Doon ako natawa nang mahina pero buo. “Personal? Tatlong taon mo akong girlfriend tapos ako mismo ang inilagay mo sa retrenchment list para maipasok mo siya? Yung KPI ko na pinakamababa? Sino ang gumawa ng evaluation? Ikaw din.”

Hindi siya nakasagot. Si Mrs. Tan, tumingin kay Miguel nang may pagdududa. “Miguel, sabi mo ikaw ang lead sa Alabang. Pero bakit lahat ng emails kay Angela nakapangalan?”

Walang nakasagot. Si Bianca, yumuko at nagkunwaring may tinitingnan sa cellphone.

Pagkatapos ng meeting, nilapitan ako ni Ma’am Lina sa hallway. Mahina niyang sinabi, “Angela, sorry ha. Alam kong may mali. Pero may pressure din kasi galing kay Miguel. Ipo-process ko na ang pay mo ngayon din.”

Tumango lang ako. Hindi na ako galit sa kanya. Alam kong utos lang siya.

Pag-uwi ko, masakit pero mas malinaw na ang lahat sa akin. Hindi na ako yung babaeng umiiyak sa ilalim ng ulan sa BGC. Alam kong hindi lang trabaho ang kinuha nila sa akin, pati tiwala sa sarili ko.

Kaya gumawa ako ng isang maliit pero mahalagang desisyon. Pumunta ako sa banko at nag-request na i-separate ang shared credit card namin ni Miguel. Matagal na naming ginagamit iyon dahil sabi niya mas madali raw sa expenses. Pero ako ang nagbabayad ng 90%. At nag-request din ako na i-freeze muna ang anumang online transfer mula sa joint savings na binuksan namin dati para sa “future house” kuno.

Gabi na nang buksan ko ang banking app ko para i-check kung pumasok na ang initial verification deposit ng PCSO.

At doon ko nakita ang notification na hindi ko inaasahan. May failed attempted transfer na ₱200,000 mula sa joint account namin kagabi, bandang alas-onse ng gabi. Ang nag-attempt, si Miguel.

Bahagi 4 Hindi ako agad nag-react nang makita ko ang failed transfer. Pinicturan ko lang ang screen at ni-save sa hidden folder kasama ng lotto ticket ko.

Bahagi 4

Hindi ako agad nag-react nang makita ko ang failed transfer. Pinicturan ko lang ang screen at ni-save sa hidden folder kasama ng lotto ticket ko.

Kinaumagahan, alas-otso pa lang, nasa lobby na ako ng Prime Horizons. Hindi ako nagpaalam sa guard. Dumiretso ako sa floor namin at hiningi kay Ma’am Lina ang opisyal na payslip at ang kopya ng evaluation sheet na ginamit nila para daw sa retrenchment.

Pagdating ni Miguel bandang alas-nuwebe, kasama si Bianca, nakita niya akong nakaupo sa conference room na pinag-meetingan namin kahapon. Pumasok siya nang mayabang pa.

“Angela, anong ginagawa mo dito? Tapos na ang clearance mo.”

Inilapag ko sa mesa ang dalawang papel. Una, ang bank notification ng failed transfer. Pangalawa, ang printed copy ng KPI evaluation niya na pirmado niya mismo.

“Explain mo nga sa akin ito, Director Miguel. Bakit may nag-attempt mag-transfer ng ₱200,000 sa joint account natin kagabi? At bakit sa evaluation sheet, yung score ko sa client handling binigyan mo ng 60, samantalang yung client mismo nag-email sa akin last week na 95% satisfaction siya sa akin?”

Napatigil siya. Tumingin kay Bianca na parang humihingi ng tulong. Si Bianca, umatras at sinabing, “Wala akong kinalaman dyan, nagkataon lang na…”

“Anong nagkataon?” Pinutol ko siya. “Nagkataon na isang buwan ka pa lang pero ikaw ang pinalit sa akin? Nagkataon na yung Alabang project na ako ang gumawa, biglang pangalan mo na ang nasa final report na sinubmit kay Mrs. Tan?”

Tumayo si Miguel at sinubukang lakasan ang boses. “Angela, huwag kang gumawa ng eksena dito sa opisina. Labas tayo.”

“Hindi. Dito tayo mag-usap. Sa harap mismo ng HR. Para malinaw.” Sabi ko at tiningnan si Ma’am Lina na nasa pinto.

Doon na lumabas ang totoo. Inamin ni Ma’am Lina na pinagawa lang sa kanya ni Miguel ang evaluation sheet, at sinabing sundin ang ranking na binigay niya. Hindi dumaan sa panel. Walang peer review. Si Bianca, walang kahit anong client feedback dahil wala pa siyang nahawakang client nang mag-isa.

“Miguel, ginamit mo ang posisyon mo para tanggalin ang girlfriend mo para sa iba. At ngayon susubukan mo pang galawin ang pera na hindi iyo.” Sabi ko nang mahinahon pero nanginginig ang boses ko sa galit.

Namula si Miguel. “Hindi mo alam ang pressure sa akin. Kailangan ng department ng fresh ideas. Si Bianca, may connection siya sa board.”

“Fresh ideas? O fresh na relasyon?” Hindi ko na napigilan.

Doon pumasok si Mrs. Tan, na pabalik dapat para kunin ang naiwan niyang folder. Narinig niya ang huling sinabi ko. Tumingin siya kay Miguel at kay Bianca nang matagal.

“Miguel, totoo ba ito? Kaya mo pala gustong palitan si Angela? Dahil sa personal na dahilan?”

Walang nakasagot. Si Miguel, napayuko. Si Bianca, biglang kinuha ang bag at lumabas ng conference room na umiiyak.

Pagkatapos noon, mabilis kumalat sa buong floor. Hindi ko na kailangang magkwento. Si Mrs. Tan mismo ang nag-report sa head office. Within that week, inilagay si Miguel under investigation for falsification of performance evaluation at misuse ng authority. Si Bianca, binigyan ng notice na hindi na ire-renew ang probationary contract niya dahil sa lack of output at misrepresentation ng resume niya.

Ako, nakuha ko ang buong separation pay ko na ₱180,000 plus yung last commission ko sa Alabang na matagal na palang hawak ni Miguel at hindi binibigay sa akin.

Hindi ko siya kinasuhan. Hindi ko na kailangan. Sapat na na makita ng lahat kung anong klaseng tao siya. At sapat na na hindi niya nakuha ang gusto niya.

Isang linggo matapos iyon, pumasok na ang tseke ng PCSO sa bagong account ko. ₱384 milyon pagkatapos ng tax. Tahimik lang akong pumirma sa banko sa BGC, nakasuot pa rin ng mask at cap.

Una kong ginawa, tinawagan ko ang nanay ko sa Cavite. Sabi ko, “Nay, wala na ako sa Prime Horizons. Pero may bago akong simula.” Hindi ko pa sinabi ang tungkol sa lotto. Gusto kong ayusin muna ang lahat.

Binayaran ko lahat ng utang ko, sinara ang shared credit card, at winithdraw lahat ng natira sa joint account na ako naman talaga ang nagpondo. Lumipat ako ng maliit na condo sa Mandaluyong na ako lang ang nakapangalan, malapit sa dating apartment pero mas tahimik. Yung titulo ng lupa na dati naming pinapangarap bilhin sa Rizal, ako na lang ang bumili, pero nakapangalan sa akin at sa nanay ko.

Nagbukas ako ng maliit na marketing consultancy. Maliit lang, tatlong tao pa lang kami kasama si Jenny na nag-resign din sa Prime Horizons. Si Mrs. Tan ang una naming client.

Isang hapon, habang nagkakape ako sa balcony ng bagong condo ko, nakita ko sa labas ang sunset ng Makati skyline. May nag-message sa bagong number ko.

Si Miguel. “Angela, sorry. Pwede pa ba tayong mag-usap? Namimiss kita.”

Binasa ko lang at hindi na nireplyan. Blinock ko rin ang bagong number niya.

Hindi dahil galit pa rin ako. Kundi dahil tapos na.

Ngayon, hawak ko ang kape ko, tinitingnan ang bank app ko na may laman na hindi ko kailanman na-imagine, at ang calendar ko na puno ng meetings na ako na ang boss.

Sa wakas, hindi na ako yung babaeng umiiyak sa ilalim ng ulan na may hawak na box.

Ako na yung babaeng pinili ang sarili niya.

At bukas, magsisimula ulit ako, pero ngayon, para na sa sarili ko.

Salamat sa pagsama sa amin at pagbabasa ng kuwento hanggang dulo🙏Iwan sa comments ang iyong opinyon, reaksiyon o suhestiyon. Malaking tulong iyon para mapaganda pa namin ang mga susunod na kuwento. Huwag kalimutang i-follow ang page para hindi mo mapalampas ang mga bagong kuwento araw-araw