Sumunod ang mga araw na naging laman ng mga pangunahing balita at social media ang nangyari sa aming mansyon. Ang kaso ng pagtatangka sa aking ari-arian, ang malawakang panloloko, at ang mga dokumentong pineke nila ay mabilis na inimbestigahan.

Dahil ako ang nagmamay-ari ng mahigit siyamnapung porsyento ng mga shares sa aming cosmetics company, madali kong naipatupad ang mga nararapat na hakbang. Ang unang ginawa ko ay ang tuluyang pagtanggal kay Eric sa lahat ng posisyon niya sa kumpanya. Walang kahirap-hirap na pinatanggal ko rin siya sa board of directors. Lahat ng karapatan niya sa mga ari-arian na nakapangalan sa kanya dahil sa aming kasal ay inalis sa pamamagitan ng legal na proseso ng annulment at kasong economic abuse.

Sa tulong ng aking abogadong si Atty. Ramos, napatunayan naming ginamit ni Eric ang mga pekeng pirma sa ilan sa mga dokumento ng kumpanya habang wala ako, pati na ang tangkang pagpapalabas ng peke o minadaling probate ng aking Last Will and Testament upang makuha agad ang mga pondo sa bangko.

Isang umaga, habang nasa loob ako ng aking opisina sa kumpanya, dinala sa akin ang balita tungkol sa kung ano ang nangyari kina Eric at sa kanyang pamilya.

Si Mama Susan, na umasang magiging reyna sa mansyon, ay napilitang lumikas dahil ipinasara ko ang pagmamay-ari nito at ibinenta sa ibang tao. Wala silang natanggap na kahit isang sentimo mula sa aking yaman. Ang kotse, ang mga mamahaling relo, at ang mga alahas na ibinigay ko noon kay Eric ay isa-isa kong binawi sa pamamagitan ng writ of execution mula sa korte.

Si Vanessa naman, nang malaman nitong si Eric ay wala na palang kahit anong pera o ari-arian at baon pa sa utang dahil sa mga luho nila, ay agad ding lumayas at iniwan si Eric sa ere. Napatunayan na ang tanging minahal ng babaeng iyon ay ang pangalan at pera ko, hindi ang lalaking nagtaksil sa akin.

Isang hapon, habang nakatayo ako sa malawak na bintana ng aking opisina at tinatanaw ang magandang tanawin ng siyudad sa ibaba, bumukas ang pinto. Si Atty. Ramos ang pumasok.

“Diana, naayos na ang lahat ng papeles para sa final annulment at ang pagbawi sa mga ari-arian. Wala na silang habol sa mga assets mo,” sabi ni Atty. Ramos habang inilalagay ang mga dokumento sa ibabaw ng mesa.

“Maraming salamat, Atty. Ramos,” sagot ko habang nakangiti nang bahagya. “Masaya akong natapos na ang bangungot na iyon.”

“Ano ang plano mo ngayon? Masyado ka nang napagod sa mga nangyari nitong mga nakaraang buwan,” tanong niya.

“Magpapahinga sandali, abugado. At pagkatapos, mas pagaganda ko pa ang kumpanya ko. Ang trahedyang sinapit ko sa kagubatan at ang pagtataksil ng mga taong pinagkatiwalaan ko ay hindi naging dahilan para bumagsak ako. Sa halip, ito ang nagturo sa akin kung sino talaga ang karapat-dapat na manatili sa buhay ko.”

Makalipas ang ilang buwan, tahimik at matatag na ang aking buhay. Ang mga peke kong kaibigan at ang pamilyang nag-aabang sa aking kamatayan ay tuluyan nang nawala sa aking mundo. Ang natira ay ang aking sarili, ang aking tagumpay, at ang isang malalim na aral na hinding-hindi ko na kailanman malilimutan—na sa gitna ng kadiliman at pagbagsak, ang tunay na lakas ay nagmumula sa sarili mong mga kamay.